Het Velleke is een voorbeeld voor ons Belgisch land:
Met z’n allen op zo’n kleine plaats; onder, boven en naast elkaar wonen. De gemiddelde Belg wil een eigen huis met ne grote tuin rond om zo veel mogelijk gerust gelaten te worden. Hun hoor je niet klagen over diversiteit, hun hoor je wel praten over ‘goed samenleven’. Zij moeten het ook niet doen…
Jullie wel, bewoners van het Velleke, jullie doen het elke dag. Het Velleke is een woonwijk waar veel verschillende mensen samen wonen. Omdat de huizen niet zo erg geluidsdicht zijn moéten jullie wel rekening houden met elkaar. Bovendien gaan  jullie allemaal samen door dezelfde voordeur moeten, dezelfde binnentrap gebruiken, dezelfde lift ingaan,… Eigenlijk zijn jullie één grote leefgemeenschap! Samen-leven is een woord dat jullie dagdagelijks in praktijk zetten. En dat is echt ferm!
Natuurlijk gaat het niet elke dag even goed en stoor je je wel eens aan de ene zijn luide muziek of aan de andere haar vies ruikend eten. Want zelfs in de beste huishoudens stoort den enen zich wel eens aan den andere en den ene stoort zich al wat harder dan den andere...
Ik meen het als ik zeg dat volgens mij ‘de gemiddelde Belg’ heel wat van jullie kan leren over verdraagzaam zijn, samen-leven, mekaar verder helpen en ieder zichzelf laten zijn. Dus wees eens fier op je wijk en doe eens zot: plak ne plakker op je auto met 'ik ben van het Velleke en daar ben ik fier op', zet een muts op met de kleuren van het Velleke en flapper met de Vellekesvlag, schrijf een lied over het Velleke en doe mee aan Idool,...!                       
'k Overdrijf natuurlijk. Maar ik wil simpel dit bedoelen: jullie mogen écht trots zijn op jullie wijk. En het is tijd dat de rest van Geel dat ook ziet!

Dat we allemaal verschillend zijn is wel duidelijk. Dat zie je nog het best aan de mensen die dicht bij je wonen. Ieder leeft anders; de één is een ochtendmens, de ander leeft ’s nachts, de één houdt van netheid, de ander van rommel, de één van frieten, de ander van kruidige couscous, de één van luide muziek, de ander van stilte… leefculturen, geloof, woonculturen, etnische culturen, … allemaal anders.
Ken jij je buren? Ook degenen die ‘anders’ zijn? Nee? Waarom zou je hen niet eens ontmoeten? Zo ga je elkaar beter begrijpen. Je zult je minder onzeker of bedreigd voelen. Je zal ook makkelijker met elkaar kunnen praten als er ergernissen zijn zoals: te luide muziek of rommel voor de deur. Dan gaan ergernissen minder tot ruzie leiden…
Samenleven begint bij het respect voor de ‘ander’; ieder mag zijn eigen leven leiden…